104 : پرشین بلاگ جدید

اینجا کجاست؟!

واقعا اینجا وبلاگ منه؟! چرا نمی شناسمش؟ چرا یادم نمی یاد کی اینجوری شد؟

آخرین باری که اومدم همه جاشو تمییز کردم، جارو زدم، گرد گیری کردم... حتی موقع رفتن بعد از خاموش کردن چراغا در رو هم قفل کردم... الان که اومدم انگار دزد زده به وبلاگم...

پس لیست دوستام کو؟ پس وبلاگایی که با هم لینک بودیم کو...

هی پرشین بلاگ... صندوقچه خاطراتم... تو آخرین جایی بودی که رنگ عوض نکرده بودی... اما تو هم عاقبت تسلیم تغییر شدی... و تو این بین دوستای منم با خودت بردی... تم وبلاگمم بردی...

یادمه یه روزایی بود با زحمت و تغییر هزارتا کد HTML تم وبلاگ می ساختیم مثلا...

الان همه چی نیست و نابود شده

دلم گرفت

شاید کسایی که جدید عضو می شن خوششون بیاد... یا کسایی که اخیرا اومدن توی دنیای ما... اما بعد از 15 سال وبلاگ نویسی و نزدیک 10 سال حضور اینجا... وبلاگ دنیای مجازی نبود

دنیایی نبود که نوشته های وبلاگای دوستات رو برات حاضر و آماده بیاره توی فیدت مثل اینستاگرام و فیسبوک که ببینی... باید می رفتی هر چند وقت یکبار سر می زدی بهشون... گاهی که بعد چند بار سر زدن مطلب جدیدی نمی دیدی زیر آخرین پستشون یه پیغام می ذاشتی : عزیز آمدیم چند بار نبودی... کجایی؟

یا کمی قبل تر باید زحمت می کشیدی همه رو یکی یکی به ریدر اضافه می کردی و هر چند وقت یکبار هم همشون یا به هم می ریختن و یا می پریدن و روز از نو و روزی از نو...

وقتی بعد از هفته ها مطلبی جدید می دیدی توی وبلاگ دوستتو مطلب اگر کوتاه بود، دلتنگ می شدی، آرزو می کردی کاش تموم نمی شد نوشته هاش... نه مثل الان که باید بپایی زیر پست های اینستاگرامت مطلب از 2 خط بیشتر نشه چون کسی حوصله خوندن نداره...

پس نسل من کجاست؟ اون آدمای صبور کجان؟ اون روزا واسه نگه داشتن دوستی هامون واسه ارتباطاتمون خیلی تلاش می کردیم... اون روزا کسی کسی رو بلاک نمی کرد...

آخ اون روزا اون روزا...

جالبه وسط نوشتن این مطلب درست همین حالا رفتم یک سری به یک سری وبلاگ هایی که یادم بود زدم... انگار هیچ کس واقعا نیست...

دنیای ما متروکه شده... شاید منقرض شدیم و خبر نداریم...

دلم برای همتون تنگ شده... کاشکی حداقل وبلاگ ها همیشه وبلاگ می موندن و تغییر نمی کردن...

/ 0 نظر / 50 بازدید